در هامش یک غزل

 

                    

غزلی نسبتا جدی

سرزده

بی اجازه

بی هوا

و   خارج از نوبت

 

 

                                                            ( علاقه پیش می آید)             

 

 

 

تو را  می خواستم دیروز از  دنیا  –  چه می گویم؟

تورا می خواهم از فردا و پس فردا – چه می گویم؟

شبی تاریک – شکل یک جزیره –  دور تا دورش

تو صبح خلوت من بودی و.. دریا –  چه می گویم؟

تو ای شیطان تر از آهو – تو ای آهوتر از صحرا

تو ای  شیطان بی همتا – خداوندا – چه می گویم؟

من از چشم تو ساده –  مثل یک  همکار- همسایه

تو از چشم من اما- کشف یک رویا– چه می گویم؟

من و این شعر... می بخشی – علاقه پیش می آید

که شد پیشامد من با تو- ما...ما...ما–چه می گویم؟

( بگو گوساله آخه وضع تو عاشق  شدن داره ؟)

در این وضعیت ناجور کشور-.ها..؟.–چه می گویم؟

تو را می خواستم دیروز از دنیا  – حواسم نیست...

ببین...من دوستت...ول کن...دلم...حالا–چه می گویم؟

نگفتم -  جرات گفتن ندارم  –  در خیال من .......

تو هستی تا ابد در گوشه ای ... اما...– چه می گویم؟

....خداحافظ ..... فرار بیت آخر..... چشمهای تو....

....بمانم دستگیرم می کند اینجا –  .............................چه می گویم؟.................

 

............                                        ........................................................

 

...........................................                                               ..............                                           

..............................................................................................................................